Η ΖΩΗ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΑ...

Έχω χυθεί στο μεγάλο μαύρο πουφ, που στολίζει τα τελευταία τρία περίπου χρόνια το δωμάτιό μου. Κατάλοιπο του νησιού από τον καιρό (όχι των τσιγγάνων) που ζούσα μέσα στο φοιτητικό μου όνειρο. Δώρο των κολλητών μου στα 24α γεννέθλιά μου. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την κρύα βραδιά του Δεκέμβρη και την τρομάρα που πήρα όταν άνοιξα το βράδυ την πόρτα του σπιτιού μου και βρήκα ένα τσούρμο μέσα να ουρλιάζουν...είχα χεστεί πάνω μου!!! Είχα ξεχάσει ότι ο Π. είχε το κλειδί του σπιτιού, ξέρετε σε περίπτωση που χάσω εγώ το δικό μου.

Έχω χυθεί και ακούω τον Νίκο τον Παπάζογλου να ψυθιρίζει: "...όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν...", μπαίνω αμέσως στο ρυθμό και ακολουθώ ευλαβικά τον καλλιτέχνη. Το μυαλό αρχίζει, χωρίς να έχει δεχτεί καμία εντολή, να στροβιλίζεται γύρω από το εκλογικό παιχνίδι, τις πυρκαγιές, τους πληγέντες, την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και μπροστά από τα μάτια μου περνάνε παράλληλα εικόνες. Εικόνες που φαίνονται τόσο οικείες στο μάτι, σαν να δέχομαι βροχή-επιθέσεις από αυτό που κάποιοι ονομάζουν ντεζαβού.

Βλέπω την λειτουργία της ΔΕΘ και τον πρωθυπουργό να κάνει την καθιερωμένη ομιλία, ενώ παράλληλα ο κόσμος διαδηλώνει στους δρόμους την δυσαρέσκειά του. Βλέπω σε λίγες μέρες να ανοίγουν τα σχολεία και κατευθείαν να απεργούν οι καθηγητές! Βλέπω ο χειμώνας να μας επισκέπτεται νωρίς και οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης να σκαρφαλώνουν στα ύψη. Βλέπω μαθητές και φοιτητές να κλείνουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια και να αναρτούν πανό με την λέξη "κατάληψη" στους αντίστοιχους χώρους. Βλέπω τους ίδιους σε πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια να πέφτουν πάνω σε "ζαρντινιέρες" κάτω από τα απορημένα βλέματα των αστυνομικών! Βλέπω τον Οκτώβριο να έρχεται γρήγορα και να ξεσηκώνει τους απανταχού ελληνάρες κάτω από την απειλή ενός εντεκάχρονου Αλβανού που θα σηκώσει την ελληνική σημαία σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό. Βλέπω τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν απειλητικά και χιλιάδες γιορτινά λαμπιόνια να κατακλύζουν τα μαγαζιά και τους δρόμους. Βλέπω αμέσως μετά στις ειδήσεις να κατηγορούν τους Κινέζους για τα συγκεκριμένα λαμπιόνια και να αποσύρονται άρων άρων ως επικίνδυνα! Βλέπω τους έγκριτους δημοσιογράφους της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης να συγκρίνουν τις τιμές της γαλοπούλας από μαγαζί σε μαγαζί και να μένουν άναυδοι από την υψηλή τιμή της. Βλέπω και το έλκηθρο του Αϊ Βασίλη με τους ταράνδους να ξεκινάνε από την παγωμένη Φινλανδία για να φτάσουν έγκαιρα και στη χώρα μας! Βλέπω και άλλα...αλλά καλύτερα να σταματήσω κάπου εδώ, άλλωστε σε λίγο καιρό θα τα δείτε και 'σείς όλα αυτά καθισμένοι στον αναπαυτικό σας καναπέ (εγώ από το πουφ) μέσα σ' αυτό το χαζοκούτι που λέγεται τηλεόραση.

Τι είπατε; Ότι δεν θα ξεχάσουμε τόσο γρήγορα τους πυρόπληκτους; Μην παίρνετε και όρκο! Καλή μας διασκέδαση...

ΠΕΡΠΑΤΩ ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ...ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!!

Στις 15/07/2007 μπροστά από τη Βουλή, είχαν μαζευτεί τότε, με αφορμή την φωτιά της Πάρνηθας, κάποιοι συνάδελφοι Bloggers. Επιστράτευσαν όλη τους την εξυπνάδα, την ειρωνία και το χιούμορ. Οι περισσότεροι είχαν ντυθεί μεσίτες, με κοστούμια και με τον τίτλο "Επενδυτές με όραμα"! Παρακάτω θα βρείτε μερικά από τα συνθήματά τους:

1. Όποιος θέλει οξυγόνο, πουλιέται στα φαρμακεία. Όποιος θέλει δροσιά, να αγοράσει κλιματιστικό.
   
2. Οι "ευαισθησίες" βλάπτουν την εθνική οικονομία. Το ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΟΧΙ.
   
3. Η φωτιά είναι ευλογία, βοηθά την οικονομία.


4. Τα ελάφια είναι περιττά, χέζουν πολύ και δεν βγάζουνε λεφτά.
   
5. Το δάσος δεν χρειάζεται "προστάτες". Αν δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του σε έναν ανταγωνιστικό κόσμο, τότε είναι άξιο της μοίρας του.


6. Μην χαλάτε τα οικόπεδα με δέντρα. Οχι αναδάσωση.
   
7. Βάλτε χορηγούς στα δάση, μπας και γίνουν χρήσιμα.
   
   

Πιο επίκαιρα παρά ποτέ. Επικίνδυνα προφητικά θα έλεγα...

Πιο κάτω παραθέτω σκόρπιες σκέψεις, με χιούμορ (αυτό το λίγο που διαθέτω) καυστικό και ταυτοχρόνως "αντιπυρικό":

• Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να λένε ότι δεν ξέρανε τίποτα. Η αδράνειά τους είναι συνειδητή.



• Κάποτε στις εκλογές ψήφιζαν και τα δέντρα. Πάει, "κάηκαν" αυτές οι ψήφοι (απόσπασμα από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία).


• Ο μόνος που θα καμάρωνε γι' αυτήν την κατάσταση είναι ο Νέρωνας, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί και ως ο ακούσιος ευεργέτης του Πυροσβεστικού Σώματος.



• Ζούμε σ' αυτόν τον πλανήτη λες και έχουμε κι έναν ακόμα ρεζέρβα (κάπου το διάβασα αλλά δεν θυμάμαι που).

• Πάνω στις στάχτες παίζεται το πιο αισχρό παιχνίδι πολιτικής και θεαματικότητας. Η Ελλάδα καίγεται, άνθρωποι, ζώα και σπίτια το ίδιο και το μόνο που τους νοιάζει πραγματικά είναι ποιος θα έχει το καλύτερο πλάνο από την πυρκαγιά (τελικά οι περισσότεροι επιλέγουν το STAR που δεν έχει).
  
  
  

Υ.Γ. 1. Βύρωνα, δεν διορίζεις καλύτερα τους εμπρηστές; Ήδη είναι άρτια οργανωμένο σώμα!

Υ.Γ. 2. Όλοι αυτοί οι "κύριοι" πολιτικοί της χώρας, που λένε ότι συμπονούν τους πληγέντες, καλά θα κάνουν να το αποδείξουν μια φορά και στην πράξη. Ούτε ένα ευρώ, λοιπόν, σε προεκλογικές εκστρατείες. Να δοθούν τώρα όλα αυτά τα χρήματα σε όλους όσους τα έχουν αυτή τη στιγμή πραγματική ανάγκη.

Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 η ώρα το απόγευμα θα συγκεντρωθούμε όλοι στην πλατεία Συντάγματος αλλά και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.
ΒΟΥΒΗ ΟΡΓΗ. ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ.
Αποδοκιμάζουμε χωρίς συνθήματα και πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.
ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.

ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ...

...αφήνω τα χνώτα μου στο τζάμι. Πάνω στη θαμπάδα ζωγραφίζω μια πόρτα...από αυτήν την πόρτα το σκάω με την φαντασία μου. Περνάω από την γωνιακή καφετέρια της γειτονιάς, το φούρνο και μετά κατεβαίνω με τις σκάλες ως το κέντρο της γης. Συνεχίζω να κατεβαίνω ώσπου βρίσκομαι μαζί με τα πεφταστέρια στον ουρανό, έτοιμος για το στερνό μου ταξίδι.

Δεν νιώθω φόβο! Είμαι χαρούμενος στην ιδέα ότι ίσως να γίνω ευχή στο στόμα μιας κοπέλας που θα ζητήσει αιώνια αγάπη. Μια λάμψη, μια λεπτή κόκκινη γραμμή για λίγα δευτερόλεπτα και μετά ο ήχος της σιωπής που διαπερνάει αργά το θαμπό τζάμι...

MIA HARRY ΣΟΥ ΖΗΤΩ!!!

Το άρθρο αυτό έρχεται ως απάντηση στα σχόλια για το Harry Potter.

Νομίζω ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Μακάρι να πίναμε παράλληλα και κανένα ουζάκι ή κρασάκι αλλά θα αρκεστούμε σ' αυτά που έχουμε.

Στις 7 Μαϊου, λοιπόν, είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο για τους ψευτοδήθεν ανθρώπους που μας περιτριγυρίζουν. Γέμισε η χώρα μας, έγραφα, με ψευτοπολιτικούς, ψευτογιατρούς, ψευτόμαγκες, ψευτοποιητές, ψευτοκουλτουριάρηδες και πολλούς ψευτοάλλους ανθρώπους. Κανένας δεν κοιτάει πώς να γίνεται καλύτερος κάθε μέρα, αλλά πώς να γίνεται καλύτερος από τον διπλανό του. Πώς να "του μπει στο μάτι"! Έχει ο γείτονάς μου αμάξι 1400 κυβικά, εγώ θα πάω να πάρω 1800, κι ας μην έχω τα λεφτά να το κάνω. Θα καταφύγω στα δάνεια αλλά θα είμαι (ή θα νομίζω ότι είμαι) ανώτερος!

Που κολλάει όλο αυτό; Θα σας δείξω αμέσως. Πιστέψτε με το Σάββατο το πρωί που ήταν η επίσημη πρώτη του Harry, συζητούσα με πολλούς ανθρώπους που είχαν έρθει μόνο και μόνο για να αγοράσουν το συγκεκριμένο βιβλίο. Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό μου λέγανε ότι δεν έχουν διαβάσει κανένα από τα προηγούμενα και ίσως να μην διαβάσουν ούτε και το τελευταίο, αλλά το αγοράζουν για άλλους λόγους (κυρίως για λόγους εντυπωσιασμού του στύλ: "τι λες τώρα, το έχει ο τάδε και δεν θα το έχω εγώ").

Ζούμε σε μια εποχή που έχουμε ψιλομπερδέψει τις ανάγκες μας με τις επιθυμίες μας. Κακοπέραση και στέρηση δεν θεωρούμε πλέον την έλλειψη τροφής και ρουχισμού, αλλά την έλλειψη dvd και ipod!!! Δεν λέω, συμφωνώ είναι ευκολία και μερικές φορές χρήσιμα όλα αυτά, αλλά όχι και είδη πρώτης ανάγκης όπως τα έχουμε καταντήσει εμείς. Πέρα από την τεχνολογία, σε όλη αυτή την κατάσταση έβαλαν το χεράκι τους και οι διαφημίσεις, περνώντας πρότυπα (κυρίως προς τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού όπως είναι τα παιδιά που ενθουσιάζονται εύκολα).

Ευτυχώς Σόφη μου, τα προβατάκια είναι λίγα ακόμα, και ευτυχώς κούκλα μου υπάρχουν άνθρωποι συνειδητοποιημένοι που γνωρίζουν πολύ καλά τι θέλουν, πότε το θέλουν και γιατί το θέλουν. Σίγουρα ήρθαν πολλοί τέτοιοι στο μαγαζί, που πραγματικά φαινόταν ότι ήταν γνώστες του βιβλίου και ότι αγαπούσανε όλη τη σειρά του Harry. Άτομα που διψούσανε να μάθουνε τι θα γίνει στο τέλος της ιστορίας. Άτομα, που έτσι και τους έλεγα μια πληροφορία πριν διαβάσουν το βιβλίο θα με κυνηγούσανε (μαζί με σένα) να με γδάρουν. Ναι, αυτοί οι άνθρωποι μ' αρέσουν! Λατρεύω το πάθος που ακτινοβολούν.

Φίλε "έτσι", τα λογοτεχνικά πράγματα στην Ελλάδα όντως δεν λένε και πολλά. Ελάχιστες είναι οι εξαιρέσεις. Αυτό το καταλαβαίνω γιατί κάθε φορά που μπαίνει και μου ζητάει κάποιος πελάτης ένα "ποιοτικό" ελληνικό βιβλίο, τον οδηγώ κατευθείαν στο ράφι με την κλασσική λογοτεχνία (Καζαντζάκη, Παπαδιαμάντη, Καρκαβίτσα, κ.ά.).

Το διάβασμα σε καμία περίπτωση δεν είναι ντροπή και ζητώ συγνώμη αν άφησα να φανεί κάτι τέτοιο. Καταλαβαίνετε ότι σε έναν απρόσωπο διάλογο που γίνεται μέσω internet είναι πολύ πιθανόν να δημιουργούνται εντυπώσεις που θα ακυρώνονταν σε οποιανδήποτε άλλη face to face συζήτηση. Έχω πέσει κι εγώ άλλωστε "θύμα" της διαφήμισης πρόσφατα με τον κώδικα Da Vinci. Διαβάζω κι εγώ "παιδικά" βιβλία με πρώτο και καλύτερο τον Τριβιζά που είναι καταπληκτικός. Πέρσι το καλοκαίρι μάλιστα, δεν δίστασα να πάρω σε όλους τους φίλους μου δωράκι το Μικρό Νικόλα. Οπότε μισή ντροπή δικιά τους και η άλλη μισή... του Τριγωνοψαρούλη!!!

Φιλιά στα μούτρα...

ΖΗΣΑΝΕ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ HARRYΤΕΡΑ!!!

Μάπα το καρπούζι τελικά! Ο Harry ζει και βασιλεύει και τον καταναλωτή κυριεύει! Όχι μόνο δεν πεθαίνει αλλά αφήνει και ανοιχτό το ενδεχόμενο για ακόμα ένα βιβλίο σε μερικά χρόνια, με πρόσχημα πάντα την λαϊκή απαίτηση!!! Αποκλείεται; Ναι, καλά, έτσι λέγαμε και για τον άρχοντα των δαχτυλιδιών και βγήκαμε ψεύτες καθώς πριν ένα μήνα περίπου κυκλοφόρησε το βιβλίο "Τα παιδιά του Χούριν"!

Όπως και να έχει το πράγμα, η μέρα για ακόμα μια φορά με βρίσκει πίσω από ένα ταμείο να προσφέρω τον Χαρούλη μαζί με μία δίμηνη σύνδεση forthnet δώρο και φυσικά φορώντας το καλύτερο χαμόγελό μου!

Καλημέρα σε όλους...

"Ταξιδεύει τώρα ο Χαρούλης", μου ψιθύρισε η συνάδελφος Γ. στο αυτί, σχεδόν συνωμοτικά. Αν είχε διαπράξει φόνο δεν θα ήταν τόσο σκοτεινή η ατμόσφαιρα όσο τώρα!

Όσοι αναρωτιέστε ποιος είναι ο Χαρούλης, σας ενημερώνω ότι πρόκειται για τον Harry Potter, ο οποίος αυτή τη στιγμή που γράφω το άρθρο βρίσκεται στα φορτηγά των εταιρειών μεταφορικής ανά την Ελλάδα και τον κόσμο. Όλα τα βιβλιοπωλεία, και δυστυχώς και εμείς που δουλεύουμε σ' αυτά, βρισκόμαστε σε "επιστράτευση". Όλα είναι έτοιμα για τη στιγμή που ο Harry θα πάρει τη θέση του στο κεντρικότερο σημείο της βιτρίνας.

Μέχρι να γίνει όμως κάτι τέτοιο το κλίμα είναι εντελώς σκοταδιστικό, βρισκόμαστε στα οχυρώματα και περιμένουμε να σκάσει η "βόμβα". Η μόνη πληροφόρηση - προειδοποίηση είναι να μην αποκαλύψουμε τίποτα για το βιβλίο (λες και ξέρουμε κάτι), να μην το βγάλουμε στην βιτρίνα πριν τις 9 το πρωί του Σαββάτου, να μην το πουλήσουμε πριν τις 9, να το κρύψουμε καλά στις κούτες που είναι μέσα το βιβλίο και γενικώς να μην αναπνέουμε γιατί θα κινηθεί η εκδοτική εταιρεία δικαστικώς εναντίων μας! Αυτές οι αποφάσεις έρχονται από το Λονδίνο και ισχύουν για όλους (βέβαια η ώρα πώλησης είναι διαφορετική σε κάθε χώρα). Η μόνη διαφορά στην Ελλάδα είναι ότι το βιβλίο θα είναι προς πώληση μετά τις 2 τα ξημερώματα μόνο στα βιβλιοπωλεία των αεροδρομίων. Πολύ πιθανόν να ισχύουν κάποιες διεθνείς συμβάσεις για τα συγκεκριμένα καταστήματα.

Νιώθω να βρίσκομαι κάπου στον Μεσαίωνα με τόση "μαγεία" γύρω μου!

Οι κρατήσεις των βιβλίων ξεκίνησαν σχεδόν 1 μήνα πριν και είναι αρκετές για να με κάνουν να προβληματίζομαι. Γιατί όλο αυτό το πανηγύρι; Για ένα παιδάκι με γυαλιά; Και μάλιστα για ένα βιβλίο γραμμένο στην αγγλική γλώσσα; Τα περισσότερα παιδιά που ήρθανε να παραγγείλουνε το βιβλίο ήταν γύρω στα 10! Αμφιβάλλω αν θα καταλάβουν το βιβλίο. Ή μήπως θα περάσουν όλο το καλοκαίρι τους παρέα με ένα λεξικό;

Πληροφοριακά το βιβλίο αυτό θα κυκλοφορήσει σε τρεις διαφορετικές εκδοχές: για ανήλικες, για ενήλικες και μία special edition. Με λίγη υπομονή μέχρι τις 3 Νοεμβρίου θα έχουμε και την ελληνική έκδοση.

Νομίζω ότι η τεράστια διαφημιστική καμπάνια έκανε τη δουλειά της με τον καλύτερο τρόπο για ακόμα μια φορά. Ο καταναλωτής μπλέχτηκε για τα καλά στον ιστό της αράχνης που λέγεται marketing.

Αχ πότε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι κανένας δεν μπορεί και δεν πρέπει να παίζει με τις αγοραστικές μας δυνάμεις και τα θέλω μας. Εμείς είμαστε εκείνοι που ρίχνουμε τις τιμές, που διαμορφώνουμε την αγορά, που ανεβάζουμε ή κατεβάζουμε στο λεπτό τον εκάστοτε Χάρυ. Αχ καημένα προβατάκια μου, αύριο σαν καλός τσομπάνος θα σας ξεναγήσω στον "όμορφο" κόσμο του Harry Potter και το βράδυ, αφού θα έχετε νιώσει ολοκληρωμένοι από την αγορά σας, θα σας παω σιγά σιγά στο μαντρί σας για ύπνο...zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz!

ΥΓ: Επειδή μ' αρέσει να είμαι λιγάκι ζαβολιάρης, θα κάνω πάλι την κουτσουκέλα μου. Αύριο το πρωί μόλις ξεκινήσει επίσημα η πώληση του βιβλίου, θα γράψω στο συγκεκριμένο blog το τέλος του Harry Potter. Γουστάρετε ε; Και 'γώ. Οπότε τα λέμε αύριο. Μέχρι τότε, πολλά φιλιά στα μούτρα...